در نقد برنامه‌ریزی استراتژیک (چرا برنامه‌ریزی استراتژیک نمی‌تواند منجر به خلق استراتژی‌های نوآورانه و تحول‌آفرین شود)

نویسندگان در این کتاب سعی نموده‌اند تا با استفاده از نظرات متفکرین مشهور حوزه استراتژی، و ارائه موردکاوی‌هایی مستقیم و بی‌واسطه از خالقان استراتژی‌های بزرگ و تحول‌آفرین، مدل و چارچوب جدیدی را به عنوان جایگزین مدل‌های برنامه‌ریزی استراتژیک ارائه نمایند. شاید مهمترین نقطه تمایز این کتاب با دیگر کتاب‌های موجود، استفاده از همین تعداد موردکاوی مستقیم باشد. مواردی که مطالعه آن‌ها تاثیری ژرف و شگرف بر اندیشه استراتژی پژویان و رفتار استراتژی‌سازان خواهد داشت. ضرورتی که دانش‌جویان و دانش‌پژوهان و به ویژه مسئولین دغدغه‌مند توسعه کشور را ناگزیر از مطالعه و به کارگیری آن‌ها در بستر آموزش و روند تصمیم‌گیری و حوزه مسئولیت خود می‌سازد.