ایدئولوژی و ادبیات (بررسی تطبیقی اندیشه‌های حافظ مولوی خیام شاملو و فروغ)

شعر، به عنوان بستری که بخش بزرگی از اندیشه‌های ایرانی در آن جاری شده و به نمایش درآمده، از ابتدا دو شاخه را شاهد بوده است، ‌شاخه‌ای که بنای آن تمرکزگرایی در اندیشه و عمل بوده و شاخه‌ای که بر تکثر تکیه داده است. این دو جریان از گذشته‌های دور شکل گرفته و در شعر معاصر خود را نمایان ساخته است. کتاب «ایدئولوژی و ادبیات» شامل مقاله‌هایی است که در چارچوب جامعه‌شناسی ادبیات، سعی دارد نشان دهد که بخش بزرگی از اندیشه‌های شاعرانی که از رهایی و آزادی و انسان متعالی و جامعه آرمانی سخن می‌گفتند و در برابر استبداد قرار داشتند، خود عمیقا مستبد و مبتنی بر تمرکزگرایی بوده‌اند.