در اوج تاریکی (چرا افراد خودکشی می‌کنند و برای پیشگیری از آن‌چه می‌توان کرد)

این کتاب، روایتی علمی و همسو با تجارب و پژوهش‏هایی است که روری اوکانر، روان‏شناس و خودکشی‏شناس مطرح ایرلندی و رئیس فعلی انجمن بین‏المللی پیشگیری از خودکشی، تدوین کرده است. او پس از سال‌ها کار با افراد اقدام‏کننده به خودکشی و همچنین، با بررسی یادداشت‏های افراد فوت شده بر اثر خودکشی و دیدار و گفت‌وگو با خانواده‏های بازماندگان خودکشی، تصمیم گرفته است حاصل این مطالعات و مشاهدات خود را، در یک قالب منسجم به نام «مدل یکپارچۀ انگیزشی-ارادی رفتار خودکشی‏گرا» ارائه دهد. این مدل شامل سه مرحله است: مرحله پیش‏انگیزشی، مرحله‏ای است که در آن زمینۀ ظهور افکار خودکشی‏گرا، بعضاً از مدتها قبل، فراهم می‏شود. مرحله انگیزشی که در آن فرد بر اثر احساس شکست، تحقیر و ناتوانی در فرار کردن از این بن‏بست‏های ذهنی، احساس گیرافتادن می‏کند و اینجاست که افکار خودکشی‏گرایانه، مجال ظهور می‏یابند. احساس گیرافتادن، عامل اصلی فکر کردن به خودکشی است. در کنار شکست و تحقیر، این احساسات گیرافتادن همچون بنزینی است که افکار خودکشی با آن شعله‏ور می‏شود. در مرحله سوم که به آن مرحله ارادی می‏گویند، عوامل دیگری دست به دست هم می‏دهند تا احتمال مبدل شدن افکار خودکشی به رفتار خودکشی را بیشتر نمایند. در کنار این فهم دقیق و کارشناسانه از پدیدۀ خودکشی، اوکانر به زوایای پیدا و پنهان بسیاری دربارۀ خودکشی می‏پردازد. او همواره تلاش دارد تا آگاهی فرد و جامعه را از این موضوع مبهم و ترسناک بالا ببرد و بدین ترتیب، در پایان هر بخش، ذهن خوانندۀ کتاب روشن‏تر شده و با رنج‏های افراد درگیر در مسالۀ خودکشی، همدلی بیشتری احساس می‏کند. اوکانر هر جا احساس کند که می‏تواند راه‏حلی قابل قبول و راهگشا ارائه بدهد، از پرداختن به آن دریغ نمی‏کند و هر جا احساس کند هنوز سوال و ابهام‏های زیادی در میان است، با صداقت و شفافیت آن را مطرح و پژوهشگران را به کند و کاو بیشتر پیرامون آن ترغیب می‏کند. در نهایت، اوکانر سعی می‌کند که در ذهن مخاطبان، مسئولیت و اشتیاقی باورمند را برانگیزاند تا نسبت به اطرفیان خود، با حساسیت‏های رفتاری و انسانی بیشتر برخورد کنند و بی‏گمان، این هدفی متعالی است که جامعۀ امروز ما، نیازمند دستیابی به آن است.