من و مال خودم (1845)، كه دفاع انديشه‌آفريني از فردگرايي است، تاثير ژرفي بر انديشه‌ورزي فردريش نيچه، مكس ارنست، هنريك ايبسن و ويكتور سرژ، آين رند و بسياري ديگر داشته كه شماري از آن‌ها سال‌ها بعد اين تاثير را به شدت انكار كردند. مارسل دوشاب كه مكس استرنر را مهم‌ترين فيلسوف كار خود توصيف مي‌كند، كم‌تر از بقيه از اين لحاظ تودار بوده است. استرنر با به كشاكش كشاندن فشارهاي ديني، فلسفي و سياسي بر آزادي فردي تمامي آموزه‌ها و باورهايي را كه منافع دين، دولت، مردميت يا جامعه را برتر از منافع فرد مي‌گذارد به نقد مي‌كشاند. كتاب با مطالعه «من» آغاز مي‌كند و سپس گردن‌نهادگي و انقياد آن‌را از زمان باستان تا سده نوزدهم ميلادي رديابي مي‌كند. چيزي از تيغ اتهام او نمي‌گريزد، فيلسوفان، مسيحيت، سلطنت، بورژوازي، همگي افراد را با قوانين، اخلاق و وظيفه پايبند مي‌كنند. انقلاب‌ها يك ديو سرشتي را پاك مي‌كنند تا آن‌را با ديو سرشتي ديگري جايگزين كنند. استرنر سال‌ها پيش از مانيفست ماركس پيش‌بيني كرد كه سوسياليسم در دولت تماميت‌خواه به اوج مي‌رسد و آن‌را مانند آزادي‌طلبي به نقد مي‌كشاند. با جلوتر بودن از كارهاي نيست‌گرايان، اگزيستانسياليست‌ها و آنارشيست‌ها، من و مال خودم خودمختاري فردي را در برابر هر آن‌چه ممكن است با آن به ستيز برخيزد، پاس مي‌دارد.
زبان فارسي
نويسنده مكس استرنر
مترجم رويا منجم
نوبت چاپ 1
نوبت ويرايش 1
تعداد صفحات 512
قطع رقعي
ابعاد 14.2 * 2.2 * 21.2
وزن 560
شابك9786008127857